Bezoek Drielanden 17 april jl

Om 19 uur had een 12-tal Hestialeden zich verzameld op de afgesproken plaats en maakten we kennis  met de heer Lucas Lauxen, enthousiast eerste bewoner van deze 10 jaar bestaande wijk. Hij vertelde eerst iets over de ontstaansgeschiedenis van Drielanden: de wijk bestaat uit drie kleinere wijkjes; de een is meer ecologisch gebouwd dan de andere. Aanvankelijk bestond het aantal mensen die in deze wijk wilden wonen uit zo'n 40 personen; later groeide dat aantal tot wel 500 mensen!
Huizen
Er is destijds gekozen voor veel openbare ruimte. Dit had tot gevolg dat de huizen relatief klein zijn. De heer Lauxen vertelde dat gezinnen met 2 of 3 kinderen daarom of een etage op hun huis bouwden of gingen verhuizen naar elders.
Vol trots liet hij zijn huis zien; een huis vol klimop. Hij vertelde dat dit niet erg was voor de muren; er zit tenwoordig geen kalk (meer) in het cement tussen de stenen!
De koopprijzen van de huizen bedragen rond de 200.000 euro. (En passant werd opgemerkt dat dezelfde woningen in Haren dan wel een ton hoger zouden zijn...). Elders in de wijk staan grote vrijstaande huizen. Aangezien die mensen hun kavel bijna helemaal bebouwd hebben, is daar soms weinig afscheidingsruimte met de buren ontstaan.

Isolatie/energiegebruik
Het gebruik van zonnepanelen raadde de heer Lauxen af;tenminste als je een keuze moet maken, het duurt (nu) nog veel te lang voordat de kosten terugverdiend zijn. Hij raadde aan, zonneboilers te gebruiken; deze zijn binnen 4-5 jaar terugverdiend. De huizen zijn bijzonder goed geisoleerd, zowel de muren als de vloeren. Men is nu bezig, op een aantal daken in de wijk een aantal Sedum-soorten te planten. De heer Lauxen vertelde dat de mensen van de gemeente subsidie hiervoor krijgen, hij wist de gemeente te overtuigen van het feit dat het Sedumproject als ‘pilot' kon worden aangemerkt.

We genoten van het prachtige uitzicht vanaf de rand van de wijk: uitzicht op een prachtig fietspad naar Beijum, omzoomd door hoge populieren; veel waterpartijen, met weidse uitzichten.... Zelfs de Martinitoren was in de verte te zien! Een groot stuk grond is bezit van Natuurmonumenten; rust, ruimte en natuur zijn de eerste decennia gewaarborgd.

Water
De heer Lauxen vertelde dat er zwart en grijs water was: zwart voor rioolwater en het grijze voor gebruik van water voor afwasmachine, keuken e.d. Op een plek ten noorden van de wijk werd het afvalwater op een natuurlijke wijze, in een grote vijver, gezuiverd. Al het water werd hergebruikt. Zo werd hergebruikt water ook gebruikt voor het kunstwerk dat gemaakt was door kunstenaar Anton Klein.
Tot slot
Aan het einde van de excursie ontmoetten we nog een eerste bewoner(Gerrit K.). Hij nodigde ons vol trots en enthousiasme uit om binnen te komen en te genieten van het mooiste uitzicht van de hele wijk: over de wateren zie je in de verte zelfs de Martinitoren!
Met dit fantastische beeld in ons hoofd geprent, wandelden we weer naar de parkeerplaats. Peter overhandigde hem als dank een enveloppe en daarna namen we afscheid van onze geweldige gids.
Peter en de werkgroep Bouw: dank jullie wel voor de organisatie; een geweldige ontdekking van een onbekend stukje stad!
Wiesje